آنقدر در عشق او غرقم که پیدا نیستم...

نـــاز کمتـــر کــن، کــه من اهــل تـمنا نیستم

زنده با عشقم، اسیر ســـود و ســـودا نیستم

عاشـــق دیوانـــه ای بـــودم، کـه بـر دریا زدم

رهرو گمگشتــــه ای هستم، که بینـــا نیستم

اشـــک گرم و خلـــوت ســـرد مــرا، نادیده ای

تا بــــدانی اینـــقدرهـــا هــــم شکیبـــا نیستم

بسکه مشغولی بعیش و نوش هستی غافلی

از چون من بیدل، که هستم درجهان، یا نیستم

 

پای بنـــد آز خویـشم،  مهلتی ای شمع عشق

من بـــرای سوختـــن اکنـــون، مــــهیا نیستم

هیچکس جای مــــرا دیگر نمی داند کـــجاست

آنقـــــدر در عــشق او غــــرقم که پیدا نیستم

/ 0 نظر / 36 بازدید