بس است...

همین که روسری ات را زدی کنار، بس است

گرفته ای همـه ی شهر را ؛ شکار بس است..         

به مو بگو که بــه لشکــرکشی نیازی نیست

برای فتــح دلِ ســاده، یــک سوار بس است..

شده سـت رام تـــو دیگر رهــــا کـــن آهـو را

 همین که او به نگاهت شده دچار، بس است

بیــا و بــــر رخ آیینــــه هــــا بکـــش خــود را

بیـــا که مــــاندن آیینــــه در غبار،  بس است

نبنــــد تـــا که نگیرنـــد چشـــم را مُـــــژه ها

به دور چشم نکش سیم خاردار،  بس است..



(محمد شریف)

/ 0 نظر / 20 بازدید