می گیــــــری از کتاب رســــولان غبــــــار را

مـــــــی آوری دو معجـــزه ی آشــــــــکار را

ایمان من به چشم تو ایـمان به روشنی ست

از  من  مگیــر  این  شـــب  دنبـــالـــه  دار  را

ای چشـــــم تو دو پــــرده ی نقاشــــی خدا!

بـــــا آن نگـــاه تازه چــــه حاجـــت بهــــار را؟

چشــــم تو شاهـــــکار و لبـــت شــــاهکارتر

نــــــاز آفـــــــریده این همـــه نقش و نگار را

از دیــــدنــــــــت بمیــــرم یــــا از ندیـــــدنت

آخر چگـــــــونه سر کنــــــــم این روزگار را؟

امشب شب شراب و تماشاســت،حاضری؟

وا کن لبــــان تشــنه و چشـــــم خمــــار را

امشـــب به جنگــــــت آمده ام با سلاح گرم

سد کــــــرده ام بـــه روی تو راه فـــــرار را

تا پیش از ایــــن همیـــــشه به زانو درآمدم

امـــــا تمــــام می کنــــم ایـــــن بار کار را

از نقطـــه نقطـــــه ی لبـــت آغاز می کنم

یـــــک  بــازی  دو  آتشـــــــه  و   آبــدار را

طوری فرار کن که بیفتم نفـــــس نفـــس

زیباســـــت در گریــــــز بگیــــری شکار را

/ 0 نظر / 17 بازدید