این عقاب...

لنگـــــر انداختــه در اسکــله، کنــــگر خـورده

این عقابی که مسیــــرش به کبـــــوتر خورده

مـوج با شـــــوق تو می آیــــد و بـــرمی گردد

متــــلاشی شـــــده، بی حوصله و سرخورده

گاه یک صخره ی پـنهان شده را رد کرده ست

گرچه هــــــر بار به یــک صخره ی دیگر خورده

بوسه ات سرخ ترین میوه ی فصل است انگار-

سیــــلی مـــــوج کــــه بر گونه ی بندر خورده

«بد نگویــــیم بـــه مهتــــاب اگــــر تــب داریم»

هر که بد گفت به چشمـان تو شــــکَّر خورده!

چشم تو معــــــدن المـــــاس ولـــی لبخندت-

سینـــــه ی ترد انـــاری ست که خنجر خورده

غزلی گفتـــــه ام از گــــونه ی گـــــل نازک تر

من بجز شعر چه گفتـم که به تو برخــــورده!؟

عبدالحسین انصاری

/ 0 نظر / 5 بازدید