آرام رد شدی و مرا کشت آه تو...

افتـــاده بــــــود چشـــــم دلــم در گناه تو

راهـــی نمانــــده بــود بـه غیر از نـــگاه تو

تقصـــیر مــــن نبــــود، صدایم زدی و بــعد

درگیـــر عشــــق شـــد دلم از اشتـــباه تو

چشمانمان که خورد به هم زیر و رو شدیم

دلگیــــرم از نگاه خـــــودم، از نگــــــاه تــو

یادت که هـست آن شب برفی که ابــــرها

می خواستـــند محــــــو شــود روی ماه تو

آن لحظه ای که سمت تو آمد دو دست من...

با من چه کرد جـمله ی"از مــــن نخواه" تو!

از تـــــــو نخواستـــــم کـــه بمانی کنار من

آرام رد شــــدی و مــــــرا کشــــــت آه تو...

آه از امیـــــد دیدن تـــــو... آه از این خــــیال

آه از همین دو چـــــشم کــه دادم به راه تو

دارم عبـــــــور می کنم از خاطـــــرات خود

یـــــادت به خیــــر... رد شدم از ایستگاه تو

 

حسن اسحاقی

/ 0 نظر / 48 بازدید