با تو درمانی

 

عرض بُردار یأس کوتاه اسـت، طـــول امواج عشق طولانی

قدر مطلق گرفتم از قلبــــم: دیگران می روند و می مانی

جبر جادویی زمان بی شک زندگی را دو نیمه خواهد کرد

قبل تو عصر غیبـــت انســـان، بعد میــلادت عصر انسانی

مثل بیمــــار رو به مرگـــی بود حال قلبـــم بدون بودن تو

شوک! تنفس! ... علاج کار نبود غیر تجویز «با تو درمانی»

برکت سفره ی دلم شده ای،نان به نرخ محبــتت خوردم

کور باد از دو چشم هرکس که بشکند حـرمت نمکدانی!

تا وکیل مدافعت هستم، تشنه یک شکست خواهد ماند

دشمنت مثـــل روزه داران در حســـرت چای داغ لــیوانی


منیره امیری

 

/ 1 نظر / 16 بازدید
صالحی

گفته بودین اگه اهل شعرم بیام اینجا منم اومدم ازاین شعرم خیلی خوشم اومد حیف که خیلی وقت ندارم وگرنه هرروز به وبلاگتون سر میزدم...