ناگهــان آییـــنه حیـران شــد، گمان کردم تویی

مـــــاه پشت ابر پنــهان شـد، گمان کردم تویی

ردپایــی تـــــازه از پشت صنـــوبرها گذشت ...

چشم آهوهـا هراسان شد، گمان کردم تویی

ای نسیــــم بـــی‌قرار روزهـــــای عاشـــــقی

هر کجا زلفی پریشان شد، گمان کردم تویی

سایه زلف کســـی چــون ابر بر دوزخ گذشت

آتشی دیگر گلستان شـــد، گمان کردم تویی

باد پیــــراهن کشـــید از دســت گل‌ها ناگهان

عطر نیلـــــوفر فراوان شد، گمــان کردم تویی

چون گلـــی در باغ، پیراهــــــن دریدم در غمت

غنچه‌ای سر در گریبان شد، گمان کردم تویی

کشته‌ای در پای خود دیدی یقـــین کردی منم

سایه‌ای بر خاک مهمان شد، گمان کردم تویی

 

فاضل نظری